Opera Bałtycka

wersja dla słabowidzących

Aktualności

21 września 2021

100. rocznica urodzin Jana Kusiewicza

21 września 2021 roku przypada 100. rocznica urodzin Jana Kusiewicza, wybitnego śpiewaka operowego, solisty Studia Operowego, później Państwowej Opery Bałtyckiej, odwtórca roli Leńskiego w „Eugeniuszu Onieginie”, operze, która uważana jest za początek historii Opery Bałtyckiej w Gdańsku!

 

JAN KUSIEWICZ (21 IX 1921 Rzeplin pod Jarosławiem – 5 IV 2015 Gdańsk), śpiewak operowy, tenor. W okresie międzywojennym śpiewał w toruńskiej katedrze św. Janów. W latach 1941–1943 w ruchu oporu w Toruniu, w 1943–1945 więzień obozu Stutthof. Po wojnie uczył się śpiewu w klasie Michała Prawdzica oraz Konstancji Święcickiej w szkole muzycznej w Toruniu. Do Trójmiasta przeniósł się w roku 1950, po wygraniu przesłuchań do tworzonego w Gdańsku Studia Operowego. W 1952 rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej pod kierunkiem prof. Kazimierza Czekotowskiego. Ukończył je z odznaczeniem w klasie prof. Stefana Beliny-Skupiewskiego w 1957 roku. W okresie 1950–1976 był pierwszym tenorem gdańskiej sceny operowej. Śpiewał 28 VI 1950 podczas pierwszego spektaklu Studia Operowego, poprzednika Państwowej Opery Bałtyckiej. Występował w operach włoskich, francuskich, rosyjskich. Był Stefanem w Strasznym dworze i Jontkiem w Halce Stanisława Moniuszki, a także Astrologiem w prapremierze opery Krakatuk (30 XII 1956) Tadeusza Szeligowskiego. Do historii polskiej wokalistyki przeszedł jako „Maestro wysokiego c”. Jego kreacja partii tytułowego bohatera w operze Trubadur Giuseppe Verdiego do dzisiaj uznawana jest za unikatową. Posiadał fenomenalną łatwość poruszania się po najwyższych dźwiękach tenorowej skali głosu. Wykonywał pieśni i msze, brał udział w wykonaniach dzieł oratoryjnych i kantatowych. W 1963 roku wystąpił w filmie Pamiętnik pani Hanki; kreowana przez niego postać wzorowana była na Janie Kiepurze. W 1980 zakończył występy na gdańskiej scenie, choć jeszcze w roku 2001 (w wieku 80 lat) wystąpił w Toruniu na koncercie pasyjnym. Od 1 IX 1968 do 31 VIII 1970 uczył emisji głosu w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Fryderyka Chopina w Gdańsku-Wrzeszczu (ul. Partyzantów). W latach 1954–1958 członek Dzielnicowej Rady Narodowej Gdańsk-Wrzeszcz. W 1970 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1975 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W czerwcu 2007 jego autograf znalazł się w Piernikowej Alei Gwiazd w Toruniu. W roku 2012 doktor honoris causa gdańskiej Akademii Muzycznej. (informacje za gedanopedia.pl)

Poprzednia

"Giselle" odwołana, zapraszamy na B jak balet

Następna

Operowy bufet